Κάτω από την Υπαπαντή, στο ρέμα που οι παλιοί έλεγαν Σκανδάλι, το νερό βγαίνει μέσα από τον βράχο. Είναι από τα λίγα μέρη των Παξών όπου συμβαίνει αυτό, και γι’ αυτό εδώ υπάρχουν τέσσερα πηγάδια, το ένα κοντά στο άλλο. Αυτό που βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία το λέμε Πηγή της Κίρκης.

Ο αρχιδούκας Λουδοβίκος Σαλβατόρ τα περιέγραψε ένα ένα τη δεκαετία του 1880. Το πρώτο έχει μπροστά του μεγάλο πλακόστρωτο, εκεί που περνούσε η σκαλωτή στράτα για την Καστανίδα και τη Λάκκα. Το δεύτερο είναι ανοιχτό, με πολυτρίχι γύρω γύρω, και το νερό του έρχεται από ένα αυλάκι σκαμμένο στον βράχο. Το τρίτο, κάτω από τα σκαλιά, έχει στόμιο σαν μικρό παρεκκλήσι και είχε το περισσότερο νερό: η πέτρα στο χείλος του ήταν φαγωμένη από τις στάμνες. Το τέταρτο είναι στρογγυλό και έτρεχε ελάχιστα.

Η παράδοση λέει ότι σε ένα από αυτά βρέθηκε κρυμμένη η θαυματουργή εικόνα της Υπαπαντής. Λέει και κάτι ακόμα: ότι κάτω από τη γη ένα πέρασμα ενώνει την εκκλησία με τη μεγάλη γράβα της Υπαπαντής στη δυτική ακτή, τη σπηλιά όπου, όπως λένε, κρύφτηκε στον πόλεμο το υποβρύχιο Παπανικολής. Το πέρασμα δεν το έχει βρει κανείς.

Το όνομα της Κίρκης δένει την πηγή με μια ιδέα που επανέρχεται: ότι οι Παξοί είναι η Αιαία του Ομήρου, το νησί όπου η μάγισσα κράτησε τον Οδυσσέα έναν χρόνο. Αν ήταν έτσι, από εδώ θα έπινε νερό.