Από τα Μπογδανάτικα, από τον δρόμο που περνά δίπλα από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, ξεκινά δυτικά ένα στενό αλλά εύκολο μονοπάτι. Είναι σύντομο και ευχάριστο περπάτημα.

Περνά πρώτα ανάμεσα σε ξερολιθιές και αυλές παλιών σπιτιών και νεότερων βιλών, βγαίνει στους ελαιώνες, και όσο ανεβαίνει το χώμα δίνει τη θέση του σε γυμνό ασβεστόλιθο. Στη μέση της διαδρομής, λίγο πιο μέσα από το μονοπάτι, στέκει το πηγάδι της Οστριάς: πέτρινη καμάρα μέσα στην ξερολιθιά, σκαλοπάτια που κατεβαίνουν στο νερό, και μια μακριά λαξευτή γούρνα που ήταν το πλυσταριό του οικισμού.

Το μονοπάτι τελειώνει στην άκρη του γκρεμού, με τις Όστριες να ανοίγονται μπροστά σου: κάτω η παραλία του Αυλακιού και πιο πέρα ο κόλπος του Αγριλά. Είναι από τα σημεία ηλιοβασιλέματος που αναφέρουν πρώτα οι ντόπιοι.

Στην ίδια την άκρη, δίπλα στη θέα, στέκει δεύτερο έργο νερού: ένα χαμηλό πηγαδόσπιτο, χτισμένο σαν σπιτάκι, με το στόμιό του προστατευμένο από σιδερένιο κλωβό και γύρω του πλακόστρωτο στρωμένο για να μαζεύει τη βροχή. Η Οστριά είχε νερό σε κάθε της σκαλοπάτι.

Οι Όστριες είναι και σταθμός του παξινού Πάσχα: οι εικόνες του Αγίου Χαραλάμπους και της Ελεούσας μένουν στην Αγία Παρασκευή, στην αρχή αυτού του μονοπατιού, ως την Κυριακή του Θωμά.

Προσοχή στην άκρη, που είναι απροστάτευτη.