Η Αγία Παρασκευή είναι η εκκλησία των Ζενεμπισάτικων, ενός χωριού με δεκαεπτά οικογένειες στην απογραφή του 1885, που ανήκε στο παρεδρείο των Βελλιανιτάτικων.

Στη βάση της πρόστασης υπάρχει λίθος με τη χρονολογία 1700, κάτι που την κατατάσσει στις παλαιότερες χρονολογημένες εκκλησίες των Παξών. Το κωδωνοστάσιο είναι διπλή αψίδα με δύο καμπάνες και σιδερένιο σταυρό στην κορυφή. Η μεγάλη πλάγια θύρα είναι λαξευμένη σε πέτρα, με γείσο από πάνω. Μέσα, λίθινο εικονοστάσιο, τέσσερα παράθυρα, κιγκλιδωτό υπερώο και δεξιά ο βωμός της Αγίας Παρασκευής. Πίσω από το Βήμα, μικρό κοιμητήριο.

Δίπλα στην εκκλησία στεκόταν το ενετικό σπίτι με τις ανάγλυφες αρχιτεκτονικές παραστάσεις, όπου γεννήθηκε ο Ηλίας Ζενεμπίσης. Τύπωσε τις «Στροφαί εις την Χίον» το 1881 και τον «Καιρό χαμένο» το 1888, έγραψε και στα πορτογαλικά, και έζησε στην Ελβετία, τη Μασσαλία και τη Λισαβόνα, όπου πέθανε γύρω στα 1910.

Γιορτή: 26 Ιουλίου.