Το Αρκουδάκι είναι στη βορειοανατολική ακτή κάτω από τη Λάκκα, και αυτό που το κάνει ασυνήθιστο σε αυτό το νησί είναι το νερό.

Η καταγραφή του 1885 σημειώνει ότι εδώ, πάνω στην ακτή, έρεε νερό μέσα σε μικρό θολωτό χώρο, ήδη κατεστραμμένο τότε, με αδίαντα να φυτρώνουν μέσα του. Το νερό το έλεγαν άριστο, και η λεπτομέρεια που μετράει είναι αυτή: έτρεχε ακόμη και στην ακμή του καλοκαιριού. Σε ένα νησί χωρίς πηγές και χωρίς ποτάμια, όπου κάθε σπίτι ζούσε από μια στέρνα βροχής, μια πηγή στην ακρογιαλιά που δεν στέρευε τον Αύγουστο άξιζε να καταγραφεί.

Ο βράχος εδώ είναι συμφυρματώδης. Βόρεια της παραλίας το επόμενο κομμάτι λεγόταν Αγκαθερό, άλλοτε αμπελώνες, σήμερα μυρσίνες, σκίλλες και φτέρες, και πιο πέρα στεκόταν το μικρό λευκό σπίτι του Παπαμάρκου.

Φτάνεις από τη Λάκκα με τα πόδια ή με βάρκα.