Η Βρίκα είναι η παραλία που βλέπεις σε κάθε φωτογραφία των Αντιπάξων: λεπτή λευκή άμμος και νερό που κρατά το χρώμα του ως τα εφτά μέτρα, όπου ξεχωρίζεις ακόμα τον πάτο χωρίς ίχνος φυκιού.

Δεν ήταν πάντα παραλία για κολύμπι. Το 1885 λεγόταν Κατωβρίκα, και από εδώ φόρτωναν πέτρα. Οι Αντίπαξοι έβγαζαν πλάκες και μάρμαρα, και τα καΐκια τα έπαιρναν από τέσσερα σημεία αυτής της ακτής: την Καλαμίτσα, το Σαρακίνικο, το Ροδοβάνι και το κύριο λιμάνι. Η αμμουδιά που σήμερα γεμίζει ξαπλώστρες ήταν ράμπα φόρτωσης.

Το στρογγυλό ύψωμα πίσω της, που τη χωρίζει από τον διπλανό όρμο, λεγόταν Μισοράχη, και η άκρη του Σαλιμβούργος, επειδή ο βράχος εκεί σχηματίζει προεξοχή σαν άγαλμα και οι νησιώτες τον ονόμασαν από το άγαλμα του στρατάρχη Σούλεμπουργκ στην Κέρκυρα.

Σήμερα η Βρίκα είναι η πιο πολυσύχναστη παραλία των Αντιπάξων. Δύο beach bar σερβίρουν φαγητό και νοικιάζουν ξαπλώστρες. Τα καραβάκια από τον Γάιο έρχονται το ένα μετά το άλλο, και η άμμος είναι γεμάτη από αργά το πρωί ως αργά το απόγευμα. Έλα νωρίς ή έλα αργά και είναι άλλο μέρος.

Δρόμος δεν υπάρχει. Πας με το καραβάκι.