Ο Γιαννάς είναι το πρώτο κομμάτι ακτής νότια του Γαΐου, και το μόνο αυτής της πλευράς που έφτανε ο παλιός δρόμος. Το 1885 ο τέταρτος δρόμος του νησιού έτρεχε δίπλα στη θάλασσα ως τον Γιαννά, και γινόταν λόγος να συνεχίσει ως το λιμάνι του Οζιά. Ο λόγος χρειάστηκε έναν αιώνα για να γίνει πράξη.

Ήταν ακτή δουλειάς. Εδώ στεκόταν ασβεστοκάμινο, ένα από τα μόλις έξι των Παξών που δούλευαν ακόμα το 1885, και η άκρη στο τέλος ονομαζόταν από την μπούκα του Γιαννά, από το σπίτι του ψαρά που στεκόταν πάνω της.

Η πραγματική του ιδιαιτερότητα είναι από κάτω. Οι Παξοί έχουν θειούχες πηγές που αναβλύζουν από το υπέδαφος και χύνονται στη θάλασσα, και οι τρεις που μετρούσαν ήταν του Οζιά, της Γλυφάδας και εδώ, του Γιαννά. Ιταλός φυσικός τις μελέτησε το 1907. Οι ντόπιοι τις διαμόρφωσαν σε μικρές πισίνες και τις χρησιμοποιούσαν για τους ρευματισμούς. Αν μυρίσεις θειάφι στο νερό, αυτό είναι.

Σήμερα φτάνεις εύκολα και έχει αρκετό κόσμο, ποτέ όμως τον συνωστισμό των αμμουδιών των Αντιπάξων.