Στο νησάκι της Παναγίας, στην είσοδο του λιμανιού του Γαΐου, ο φάρος μοιράζεται τον χώρο με το μοναστήρι της Παναγίας. Το φως εδώ είναι παλιότερο από τον ίδιο τον φάρο: ήδη από το 1776 οι μοναχοί άναβαν φανάρι για να κρατούν τα καράβια μακριά. Οι ντόπιοι ήξεραν γιατί, στην ξέρα μπροστά από το νησάκι είχαν χαθεί πλοία.
Ο φάρος λειτούργησε το 1825, επί αγγλικής προστασίας, πάνω σε παλιό πύργο της μονής, που κάποιοι θεωρούν αρχαία φρυκτωρία. Ο τετράγωνος πύργος είναι κάτω από οκτώ μέτρα και το φως βρίσκεται 26 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Δίπλα του το σπίτι των φαροφυλάκων. Το 1885 τον φρόντιζαν τρεις φαροφύλακες, που ζούσαν δίπλα στη μοναδική μοναχή του νησιού.
Το 1890 πήρε τον μηχανισμό του φάρου της Λάκκας και άρχισε να δείχνει σταθερό λευκό φως με έναν πράσινο τομέα. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έσβησε, και ξανάναψε το 1946. Από το 1982 είναι αυτόματος και ηλιακός: μία αναλαμπή κάθε 5 δευτερόλεπτα, ορατή σε 10 ναυτικά μίλια. Το 2012 κηρύχθηκε μνημείο μαζί με τους άλλους δύο φάρους των Παξών.
Πώς θα πάτε: με βάρκα από τον Γάιο. Το νησάκι ανοίγει κυρίως στο πανηγύρι της 15ης Αυγούστου.
