Ο ανεμόμυλος που είναι γνωστός ως μύλος του Λεσιανίτη βρίσκεται στα Τρανακάτικα, λίγο έξω από τον Γάιο, σε μια ακρώρεια που τη στεφανώνει το ίδιο το κτίσμα.

Είναι στρογγυλός, πέτρινος, με εσωτερική λίθινη σκάλα και τέσσερα συμμετρικά παράθυρα στην κορυφή. Στέκει πάνω σε βάση διπλάσιας διαμέτρου από τον ίδιο. Σηκώθηκε γύρω στο 1780, κάτι που τον κάνει από τους παλαιότερους των Παξών· ο αρχαιότερος, ο Παλιόμυλος του Βελλιανίτη, πάει πίσω στα 1700 περίπου, και το 1818 το Δημοτικό Συμβούλιο ζητούσε να χτιστούν κι άλλοι.

Στο νησί είναι γνωστοί πάνω από δεκαέξι ανεμόμυλοι και πολλοί σώζονται σε καλή κατάσταση. Έχουν κηρυχθεί διατηρητέοι από το Υπουργείο Πολιτισμού. Σιτηρά εδώ δεν καλλιεργήθηκαν ποτέ σε ποσότητα, και έτσι οι μύλοι ήταν μια υπηρεσία που το νησί δεν μπορούσε να στερηθεί αλλά μόλις που δικαιολογούσε, μια υπενθύμιση του πόσο δρόμο έκανε το σιτάρι των Παξών μέχρι να γίνει ψωμί.

Κάτω από τον μύλο ένας δρόμος κατεβαίνει προς τον Τρυπητό, όπου βγαίνει νερό από πηγή κοντά στη θάλασσα. Το καλοκαίρι, όταν άδειαζαν οι στέρνες, εκεί πήγαινε ο κόσμος για νερό.

Συμβουλή: ανέβα τη σκάλα για τη θέα, που φτάνει από τον Γάιο ως τους Αντίπαξους.