Ο Άγιος Αθανάσιος βρίσκεται ανάμεσα στα Καλοδικάτικα και τα Μητσιαλάτικα, στο μέσο του νησιού. Το κτίσμα φέρει τη χρονολογία 1837, διαβασμένη πάνω του τον 19ο αιώνα, από τις νεότερες χρονολογημένες εκκλησίες οικισμού, των χρόνων της Αγγλικής Προστασίας και όχι των ενετικών αιώνων που έβγαλαν τις περισσότερες άλλες. Γιορτή: 18 Ιανουαρίου. Διαβάστε περισσότερα...

Ο Άγιος Σπυρίδων στα Αργυράτικα, στην πλευρά της Λάκκας. Στην απογραφή του 1885 ο οικισμός Αργυράτικα, τότε δέκα οικογένειες, αναφέρεται με το όνομά του. Επισκέπτης της δεκαετίας του 1880 την περιγράφει. Το Βήμα προεξέχει λιτά στο πίσω μέρος, με σταυρωτή θυρίδα και ένα αψιδωτό παράθυρο σε κάθε πλευρά. Η θύρα είναι αψιδωτή, σε ρυθμό της Αναγέννησης, με τρεις βαθμίδες μπροστά, Διαβάστε περισσότερα...

Μία από τις δύο εκκλησίες της Φουντάνας, λίγες δεκάδες μέτρα από την Παναγία Βλαχέρνα. Η ενορία Μαγαζιών και Φουντάνας έχει και τις δύο, και οι επισκέπτες τακτικά παίρνουν τη μία για την άλλη. Την καταγράφουμε ως Εσταυρωμένο. Η ταύτιση είναι δική μας, βασισμένη στη θέση των δύο κτισμάτων και στους ενοριακούς καταλόγους· αν ξέρετε το ζευγάρι, πείτε μας αν τις Διαβάστε περισσότερα...

Η εκκλησία των Ταξιαρχών στα Μαγαζιά. Το τέμπλο της αναφέρεται ανάμεσα στα αξιόλογα των Παξών, στην ίδια παρέα με των Αγίων Αποστόλων του Γαΐου, της Βλαχέραινας στη Φουντάνα και των Αγίων Αποστόλων στα Μποϊκάτικα. Σε ένα νησί με ως επί το πλείστον λιτές εκκλησίες, το τέμπλο ήταν εκεί που πήγαιναν τα χρήματα και η τέχνη. Στην καταγραφή του 1885 αναφέρεται Διαβάστε περισσότερα...

Η Ευαγγελίστρια είναι η εκκλησία των Κουριτέικων, ενός οικισμού με οκτώ ψυχές στην καταγραφή του 1885. Τη θυμούνται περισσότερο για έναν άνθρωπο παρά για το κτίσμα. Γύρω στο 1825 ζούσε εδώ ο ερημίτης Ιωακείμ Κάγκας, ασυνήθιστη μορφή για τους Παξούς, όπου η θρησκεία ήταν υπόθεση της οικογένειας και οι μοναχικοί ασκητές δεν ήταν συνήθεια. Κοντά στην εκκλησία στεκόταν μια τεράστια Διαβάστε περισσότερα...

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου βρίσκεται στο λιμάνι του Λογγού, εκεί όπου ανήκει μια εκκλησία του Αγίου Νικολάου. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο της φτιάχτηκε γύρω στο 1883 από τον Σίμο Σαμουήλ από τη Λευκίμμη της Κέρκυρας, ένα από τα λίγα έργα του νησιού για τα οποία ξέρουμε και τον τεχνίτη και τη χρονολογία. Μετά το Πάσχα η εικόνα της Υπαπαντής, στο Διαβάστε περισσότερα...

Η τρίτη από τις τρεις εκκλησίες της Αναλήψεως στους Παξούς, στο βόρειο μέρος του νησιού, ανάμεσα στα Μαγαζιά και τον Λογγό. Τρεις εκκλησίες της ίδιας γιορτής σε ένα νησί αυτού του μεγέθους δεν είναι τυχαίο. Η Ανάληψη είναι κινητή γιορτή της ύστερης άνοιξης, τότε που η χρονιά της ελιάς είναι ήσυχη και ο κόσμος μπορεί να μαζευτεί, και καθεμιά από Διαβάστε περισσότερα...

Η Ανάληψη των Ανεμογιαννάτικων βρίσκεται πάνω από τον Λογγό, στη ράχη ενός χαμηλού λόφου, σε περιτειχισμένη πλατεία με μία μοναδική ελιά. Περιγραφή της δεκαετίας του 1880 τη δίνει με λεπτομέρεια: ρομβοποίκιλτος πυλώνας με τέσσερις βαθμίδες, λιθόκτιστο εδώλιο στον τοίχο, αψιδωτά και μηνοειδή παράθυρα, ανυψωμένο κωδωνοστάσιο χωρίς καμπάνα: η καμπάνα κρεμόταν από την ελιά. Μέσα, σανιδωτή λεία οροφή, απλό λίθινο εικονοστάσιο, Διαβάστε περισσότερα...

Η Ανάληψη βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Γαΐου και ήταν η κύρια εκκλησία της κωμόπολης: τη δεκαετία του 1880 την έλεγαν απλώς Μητρόπολη. Ακόμα και τότε είχε το πρόβλημα που έχει και σήμερα. Η πλατεία βρίσκεται μόλις πάνω από το νερό, και ο νοτιοανατολικός άνεμος που μπαίνει στο λιμάνι πλημμύριζε την εκκλησία, ένας από τους λόγους που ξεκίνησε η μεγαλύτερη Διαβάστε περισσότερα...

Μικρή εκκλησία στη νότια συνοικία του Γαΐου, και η κύρια εκκλησία εκείνου του μέρους της κωμόπολης. Στέκει ακριβώς κάτω από τη δημόσια στέρνα που φέρει το όνομά της, στον δρόμο προς τον οικισμό του Νοζιά, και έχει μία καμπάνα κρεμασμένη σε ξύλινο στήριγμα. Είναι από τις παλαιότερες εκκλησίες του νησιού. Ο κατάλογος του 1686 την περιγράφει ήδη ως «Άγιοι Ανάργυροι Διαβάστε περισσότερα...

Ο Άγιος Χαράλαμπος χαρακτηριζόταν τον 19ο αιώνα προστάτης της Νήσου, και παραμένει ένας από τους Αγίους των οποίων η εικόνα ταξιδεύει το Πάσχα. Η εκκλησία βρίσκεται στα ψηλά των Βλαχοπουλάτικων, με θέα που είναι και ο λόγος που ανεβαίνουν οι περισσότεροι ως εκεί. Το καμπαναριό της ήταν νεόκτιστο τη δεκαετία του 1880. Επισκέπτης εκείνης της εποχής σημείωνε τις δύο αδελφές Διαβάστε περισσότερα...

Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στέκει στη ράχη πάνω από τον Γάιο, λίγο δεξιά από τη λευκή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στα Μπογδανάτικα και περίπου 250 μέτρα βόρεια από τον Παντοκράτορα των Μακράτικων. Ο κόκκινος πυλώνας του φέρει τη χρονολογία 1700 και δικέφαλο αετό, κάτι που το κάνει ένα από τα παλαιότερα χρονολογημένα κτίσματα του νησιού. Εδώ έχουν καταγραφεί αρχαία Διαβάστε περισσότερα...

Το Μουσείο Παξών κρατά ό,τι παρέδωσε το ίδιο το νησί: παλιά εργαλεία και οικιακά σκεύη, προϊστορικά ευρήματα, αρχαία ανασυρμένα από τη θάλασσα και, ανάμεσα στα νεότερα, ενετικά πιστόλια. Αυτό ακριβώς το ξεχωρίζει από τα περισσότερα μικρά μουσεία. Η συλλογή δεν συγκροτήθηκε από υπουργείο ούτε αγοράστηκε σε δημοπρασία· σχεδόν όλα όσα περιέχει τα χάρισαν παξινές οικογένειες μέσα από τα σπίτια τους. Διαβάστε περισσότερα...

Η Υπεραγία Θεοτόκος η Ελεούσα είναι η εκκλησία των Βλαχοπουλάτικων. Στέκει λίγες δεκάδες μέτρα από τη διασταύρωση, στο ύψος του συγκροτήματος των σχολείων. Είναι η πρώτη εγγραφή στον παλαιότερο σωζόμενο κατάλογο των εκκλησιών των Παξών, του 1686, που μετράει τριάντα εννιά εκκλησίες και είκοσι ιερείς σε όλο το νησί. Η εγγραφή γράφει απλώς «Ελεούσα εις του Βλαχόπουλου». Η εκκλησία χτίστηκε Διαβάστε περισσότερα...

Ένα πολύ μικρό παρεκκλήσι στην καρδιά του Λογγού, που εύκολα το προσπερνά κανείς: η πόρτα του ανοίγει μέσα από την είσοδο ενός σπιτιού, και έτσι από το δρομάκι μοιάζει κομμάτι της οικίας και όχι εκκλησία. Ιδιωτικά και οικογενειακά παρεκκλήσια σαν κι αυτό είναι συνηθισμένα στους Παξούς, και είναι ο λόγος που το νησί μετρά πολύ περισσότερες εκκλησίες από χωριά. Το Διαβάστε περισσότερα...

Η Αγία Παρασκευή βρίσκεται λίγο πιο πάνω από τα Μαγαζιά, μέσα στους ελαιώνες που γεμίζουν την κοιλάδα ανάμεσα στο χωριό και τη Λάκκα. Είναι μία από τις πολλές μικρές εκκλησίες του εσωτερικού των Παξών, χτισμένες και συντηρημένες από τις οικογένειες των γύρω οικισμών και όχι από επίσκοπο ή από το κράτος. Αυτός είναι και ο λόγος που ένα νησί αυτού Διαβάστε περισσότερα...

Η λευκή εκκλησία της Αγίας Παρασκευής είναι η εκκλησία των Μπογδανάτικων. Στην καταγραφή του νησιού το 1885 ο οικισμός, τότε τριάντα τριών ψυχών, αναφέρεται με το όνομά της, ενώ λίγο πιο δεξιά στέκεται το μικρό εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία. Η εκκλησία κρατά ακόμα τον ρόλο της στο παξινό Πάσχα. Τη Δευτέρα του Πάσχα η εικόνα της Παναγίας των Βελλιανιτών λιτανεύεται Διαβάστε περισσότερα...

Ο Άγιος Κωνσταντίνος βρίσκεται στα ψηλά, ανάμεσα στα Μαγαζιά και τη Λάκκα. Δύο χρονολογίες είναι χαραγμένες πάνω στο ίδιο το κτίσμα: το 1720 στη θύρα και το 1835 στην πλακόστρωση του δαπέδου. Η πρώτη ανήκει στην εκκλησία, η δεύτερη σε μεταγενέστερη ανακαίνιση. Και οι δύο διαβάστηκαν επί τόπου από επισκέπτη τη δεκαετία του 1880, και κάνουν αυτή την εκκλησία μία Διαβάστε περισσότερα...

Ο Παντοκράτορας των Μακράτικων είναι μια μικρή εκκλησία με περισσότερη ζωγραφική μέσα της απ’ όσο δείχνει το μέγεθός της. Οι τοίχοι της ήταν κοσμημένοι με κόκκινα ανθοποικίλματα σε λευκοκίτρινη βάση. Το εικονοστάσιο φέρει δύο χρονολογίες, 1804 και 1805. Στο Ιερό είναι ζωγραφισμένες μια Αγία Τριάδα και μια Παναγία με τον Χριστό, ενώ δίπλα στον μικρό βωμό του Παντοκράτορα κρέμεται εικόνα Διαβάστε περισσότερα...

Η Παναγία της Φουντάνας, στα χαρτιά Θεοτόκος Βλαχερνών και σε όλο το νησί απλώς Βλαχέραινα, βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του παλιού αμαξιτού δρόμου που κατεβαίνει από τα Μαγαζιά προς τον Λογγό. Το καμπαναριό της χρονολογείται στο 1772 και το τέμπλο της στο 1801. Μπροστά από την εκκλησία φυτρώνει ένας πλάτανος, κάτι που στους Παξούς αξίζει να το προσέξει κανείς: είναι Διαβάστε περισσότερα...

Η λευκή εκκλησία του Αγίου Νικολάου είναι η εκκλησία των Απεργάτικων, ενός οικισμού με καμιά εικοσιπενταριά σπίτια στην πλευρά της Λάκκας, στην αρχή της κοιλάδας που κατεβαίνει με το όνομα του Αγίου προς τη θάλασσα. Είναι από τις καλά χρονολογημένες εκκλησίες του νησιού. Η ρομβοποίκιλτη θύρα φέρει τη χρονολογία 1803 και από πάνω της μια πλάκα με δικέφαλο αετό. Στο Διαβάστε περισσότερα...

Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας τους, οι Αντίπαξοι είχαν μία και μόνη εκκλησία: αυτήν. Βρίσκεται στο εσωτερικό, πάνω από την ανατολική ακτή. Ο δρόμος που οδηγεί σε αυτήν είναι ένα περιτειχισμένο δρομάκι που περνά δίπλα από μια μεγάλη αγριαχλαδιά και ανεβαίνει ανάμεσα σε αμυγδαλιές. Το κτίσμα είναι λιτό: έξι αψιδωτά παράθυρα, επίπεδη οροφή, κιγκλιδωτό υπερώο, ξύλινα στασίδια και ένα Διαβάστε περισσότερα...